« پارتیان پژوهش »

یادم آمد که دوآواره و تنها بودیم

آب و نان شب و روز من و او
غزل و

        مثنوی و

                   شعر سپید...

سر و سامان که گرفتیم و

                                   زنی

دو دوآواره و تنها گشتیم
غزل و مثنوی و شعر و ...

                                  همه

پی نان شبی و رخت و گناهی!!

                                            گم شد.

به دوست گرامی «امیر تیموری» و شعرهای قشنگش

به یاد دوست شاعر بزرگوار و دیرینم «هوشنگ محمدی آشتیان»