تعریف شما از معماری چیست ؟
در بخش دیدگاه ها (سخن دوست - چیزی بگو،حرفی بزن) پاسخ دهید
تا گردآمده ی تعریف های شما دوستان را در «ادامه نوشته» به نمایش بگذارم.
سپاس که در این فراخوان ، همراه ما هستید.
دیدگاه دوستان خوبمون رو در «ادامه نوشته» بخوانید...
تعریف شما از هنر چیست ؟
در بخش دیدگاه ها (سخن دوست - چیزی بگو،حرفی بزن) پاسخ دهید
تا گردآمده ی تعریف های شما دوستان را در «ادامه نوشته» به نمایش بگذارم.
سپاس که در این فراخوان ، همراه ما هستید.
دیدگاه دوستان خوبمون رو در «ادامه نوشته» بخوانید...
به : دوستان دیرین«روح الله حاجی پور»
و «سمانه نادریان»
آی یَرَه یَرَه یَرَه
روزای غم مِگذَرَه
ماچی مُو رِ مهمون کن
اَفتُو دَرَ مِپِرّه
**********************************
بر ِی چی آی یَرَه دلمَه شکستی
جلو چشمام با نامحرم نشستی؟
دَری هِی دل میدی قلوَه می گیری!
مَگِر رو عشق مُو چُشماته بستی؟
1 آذر 76 – اندیمشک
شب را
آواز تو کوتاه می کند.
با تو
روزان مرا
دگر
شبی
نیست.
(76/2/11)
اندیمشک
«کنگ؛ کهن دژی بر پهنه ی بینالود»
نوشته ی جناب «روح الله نازپرور»
می پردازیم :
ادامه نوشته را بخوانید وبانوشتن دیدگاه خود ، مرا در ادامه یاری فرمایید.
«کنگ؛ کهن دژی بر پهنه ی بینالود»
نوشته ی جناب «روح الله نازپرور»
می پردازیم :
ادامه نوشته را بخوانید و دیدگاه خود را یادداشت فرمایید.
اهواز
شعر عاشقانه (2) را در ادامه نوشته بخوانید و دیدگاهتون رو هم بنویسید.
شب را توان ماندن نیست
وقتی
خورشید
از
پنجره ی
اتاقم
به بیرون
می تابد.
(76/2/11)
اندیمشک
«از خون و زخم و خنجر»
«گرچه ما می گذریم ،
راه می ماند.
غم نیست.»
اسماعیل خویی
این شعر را که سروده ی سال 79 است ، در ادامه نوشته بخوانید و دیدگاه خود را بنویسید.
كلاغها
از گردويی كه در دست آدمهاست
می ترسند.
(78/7/25)
كلاغها
از گردويی كه در دست من و توست
_ در خیال خود _
بمب ساخته اند!!
(78/7/27)
مجتبا نبی زاده «م.رها»
« چشم تو »
چشم تو خورشید و خورشید از تنت لبریز شد
از طنین خنده ات دنیای من سرریز شد
باغ الفت در نگاهت صد جوانه زد ، شکفت
گل به باغ لب نشا کردی ، لبت گلریز شد
شبنم پاک نگاهت جلوهء مهتاب داشت
سبز بودی ، فصل گل با دیدنت پاییز شد
هر طلوع صبح ، من زیباترینت یافتم
همچو خورشیدی و باران با تو در پرهیز شد
کودک اندیشه ام را با نگاهت خواب کن
در شبی که با تو بودم ، غصه حلق آویز شد.
مجتبا نبی زاده «م.رها»
خرداد 1372
كوچه های چشم من
خستهء عابران بی شمار و نا شناس شهر توست
بيا
که رد پای این غریبه ها
راه
_ به خانه ای _
نشان نمی دهد
مرا ...
« پارتیان پژوهش»