بشنوید ای دوستان این حکایت زاوصاف وطن دارم روایت
مکانی هست به استان خراسان کنارمرقدسلطان خوبان
شمال غرب آن شهرگران سنگ زمشهد تا به اینجاهفت فرسنگ
به روی کوه بینالود سوار است بپایش چشمه های خوشگوار است
الا ای زائران پاک نیت شما ای دوستداران طبیعت
هوای پاک دراین سرزمین است بهشت اینجاست گرچه درزمین است
به تابستان که گرماحکمفرماست بیااینجاکه اینجا فصل سرماست
مزار شیخ انصاری(1) دراینجاست کنارمرقدش نهری مصفاست
رباط شاه عباس پای کوه است که جایی با صفاوباشکوه است
دراینجاقلعه ای نامش حصاراست گمانم قدمتش بیش ازهزاراست
نمای خانه هایش پلکانی نموداری زعهد باستانی
مناظر چشم نوازوباشکوه است عواطف درمیان این گروه است
محل مردمان پاک ویک رنگ سرای دودمان نیک فرهنگ
همه افراددرسعی وتلاشند که تا بذر محبت را بپاشند
همه از بهر یکدیگر عزیزند به امر دین همه پاک وتمیزند
دراین وادی عداوت ناشناس است زیکدیگر شکایت بی اساس است
همه مهمان نوازونیک گفتار هماره نیک پندار،نیک رفتار
پسرها خوش مرام و با صفایند تمام دخترانش با حیایند
جوانان باره دین آشنایند خلاصه مردمانش بی ریایند
زخوشنامی آن گر،می سرایم شهیدانش گواه مدعایم
محل عاشقان پاک دین است دل افراد با قرآن عجین است
دیارم نام،دارالمومنین است به حومه کنگ ماازبهترین است
مکان لاله های سرخ رنگ است دیارمردم خوب و زرنگ است
کنارش باغ ورودوکوه ودره سرای کبک وآهو،میش وبره
هزاران کبک با ناز وکرشمه خرامان در کنار آب چشمه
سحر گاهان پرازبانگ خروسان بزیبایی مثال نو عروسان
درخت گردکان ستوار وپربار سپیداروچناربسیار بسیار
سرای سرو وبیدوارغوان است به باغانش نوای بلبلان است
به عطر وبوی و گلهایش بنازد مشام رهگذاران می نوازد
به هر کوهش هزاران رشته ریواس درختانش سراسر پرزگیلاس
دراینجا بوی سیب است وگلابی مراتع سبزوقرمز،زردوآبی
فراوان است دراینجا آلبا لو هلو،آلو،شلیل وزردآلو
پراز گردو وبادام است و انگور همه محصول اینجاهست مشهور
دراینجا «به»زشیرینی چوقنداست دل مشکل پسندان راکمنداست
زگیلاسش مپرس چون دراحمر به بازاروجهان باشد مصور
هلویش نرم وشیرین،آبدار است زلطف ورحمت پروردگار است
هوایش دل پذیروبس فریباست عزیزان کنگ ما بسیار زیباست
(رضایی)زاده ی این آب وخاک است به راه عشق میهن سینه چاک است
منم اولاد این خاک گهربار خداوندا ز آفاتش نگهدار
محسن رضائی کنگ
****************************
(1) : این یک اشتباه رایج میان مردم کنگ است که «قبر شیخ» را متعلق به «شیخ عبدالله انصاری» (پیر هرات) می دانند و شاید به خاطر نوشته روی سنگ قبر آن است که نوشته «شیخ عبدالله متوفی به سنه 712» که هرگز با پیرهرات نسبتی ندارد و به گفته زنده یاد «مهندس شوکتیان» می بایست قبر «شیخ عبدالله قهستانی» از بزرگان عرفان و تصوف باشد...